เจาะลึก พรบ. อาหาร พ.ศ. 2522: กฎหมายหลักที่คนทำธุรกิจอาหารและอาหารเสริมต้องรู้ (Update 2026)
สำหรับผู้ประกอบการที่กำลังจะเริ่มผลิต นำเข้า หรือจำหน่ายอาหารและอาหารเสริมในประเทศไทย “คัมภีร์” เล่มแรกที่คุณต้องทำความเข้าใจคือ พระราชบัญญัติอาหาร พ.ศ. 2522 ครับ กฎหมายฉบับนี้เปรียบเสมือนธรรมนูญที่ควบคุมมาตรฐานและความปลอดภัยของอาหารทั่วประเทศ หากทำผิดกฎระเบียบที่ระบุไว้ในนี้ ไม่เพียงแต่จะโดนค่าปรับมหาศาล แต่ยังเสี่ยงต่อการถูกระงับธุรกิจอีกด้วย
วันนี้ ThaiFDA.com จะสรุปใจความสำคัญของ พรบ. อาหาร 2522 ในส่วนที่เกี่ยวข้องกับการทำธุรกิจและการโฆษณามาให้เข้าใจง่ายๆ ภายใน 5 นาทีครับ
พรบ. อาหาร 2522 คืออะไร? และมีวัตถุประสงค์เพื่ออะไร?
พระราชบัญญัติอาหาร พ.ศ. 2522 คือกฎหมายหลักที่ให้อำนาจสำนักงานคณะกรรมการอาหารและยา (อย.) ในการควบคุมดูแลอาหารให้มีคุณภาพ มาตรฐาน และปลอดภัยต่อผู้บริโภค
วัตถุประสงค์หลัก:
คุ้มครองความปลอดภัยของผู้บริโภค: ป้องกันอาหารปลอม อาหารผิดมาตรฐาน และอาหารที่ไม่บริสุทธิ์
ควบคุมคุณภาพมาตรฐานอาหาร: กำหนดเกณฑ์การผลิต การบรรจุ และการแสดงฉลาก
ควบคุมการโฆษณา: ป้องกันการโอ้อวดสรรพคุณเกินจริง โดยเฉพาะในกลุ่มผลิตภัณฑ์เสริมอาหาร
3 ส่วนสำคัญที่ผู้ประกอบการต้อง “เช็คลิสต์”
หากคุณอ่านกฎหมายฉบับเต็มอาจจะมึนงงกับภาษากฎหมาย แต่สำหรับเจ้าของแบรนด์ ให้โฟกัสที่ 3 ส่วนนี้ครับ:
1. การควบคุมการผลิตและนำเข้า (มาตรา 14 – 24)
ก่อนจะขายได้ คุณต้องมี “ใบอนุญาต” เสียก่อน
การผลิต: ต้องขออนุญาตตั้งโรงงานผลิตอาหาร (สบ. 1 หรือ อ. 2)
การนำเข้า: ต้องมีใบอนุญาตนำเข้าอาหาร (อ. 6 หรือ อ. 7)
การขึ้นทะเบียนตำรับอาหาร: อาหารบางประเภทต้องส่งสูตรให้ อย. ตรวจสอบก่อนได้รับเลขสารบบ (เลข อย. 13 หลัก)
2. มาตรฐานและการแสดงฉลาก (มาตรา 6)
อย. มีอำนาจกำหนดว่าอาหารแต่ละประเภทต้องมีมาตรฐานอย่างไร และฉลากต้องระบุอะไรบ้าง เช่น ชื่ออาหาร, ส่วนประกอบ, วันหมดอายุ และคำเตือนบังคับ
3. การควบคุมการโฆษณา (มาตรา 40 – 41)
ส่วนนี้คือหัวใจสำคัญของการขอ ฆอ. ครับ
มาตรา 40: ห้ามโฆษณาคุณประโยชน์ คุณภาพ หรือสรรพคุณของอาหารอันเป็นเท็จหรือเป็นการหลอกลวงให้เกิดความหลงเชื่อโดยไม่สมควร
มาตรา 41: การโฆษณาสรรพคุณผ่านสื่อ (วิทยุ, ทีวี, ออนไลน์, สิ่งพิมพ์) ต้องได้รับอนุญาตข้อความ เสียง หรือภาพจากผู้อนุญาตก่อน
บทลงโทษที่คุณควรรู้ (โทษหนักกว่าที่คิด!)
การฝ่าฝืน พรบ. อาหาร 2522 มีโทษทั้งจำและปรับ โดยอัพเดทโทษที่พบบ่อยในปี 2569 มีดังนี้:
| ความผิด | โทษปรับสูงสุด | โทษจำคุกสูงสุด |
| โฆษณาโดยไม่ได้รับอนุญาต (ไม่มี ฆอ.) | 5,000 บาท | – |
| โฆษณาเท็จ/เกินจริง/หลอกลวง | 30,000 บาท | 3 ปี |
| จำหน่ายอาหารปลอม | 100,000 บาท | 10 ปี |
| ฝ่าฝืนคำสั่งระงับการโฆษณา | ปรับรายวัน 500 – 1,000 บาท | – |
สรุป: ทำไมต้องทำตาม พรบ. อาหาร 2522?
นอกจากเรื่องของกฎหมายแล้ว การทำตาม พรบ. อาหาร 2522 คือการสร้าง “ความเชื่อมั่น (Trust)” ให้กับแบรนด์ของคุณ ในยุคที่ผู้บริโภคสามารถตรวจสอบข้อมูลได้เพียงปลายนิ้ว การมีเลข อย. และเลข ฆอ. ที่ถูกต้อง คือเครื่องยืนยันว่าสินค้าของคุณมีคุณภาพจริงตามที่กล่าวอ้าง
ให้ ThaiFDA.com ช่วยคุณจัดการเรื่องยากให้เป็นเรื่องง่าย
กฎหมายอาหารมีรายละเอียดปลีกย่อยเยอะมาก ทั้งประกาศกระทรวงสาธารณสุขฉบับย่อย และเกณฑ์การพิจารณาของเจ้าหน้าที่ที่ปรับเปลี่ยนตามยุคสมัย การลองผิดลองถูกเองอาจทำให้คุณเสียเวลาและเสียโอกาสทางการตลาด
ที่ ThaiFDA.com เราคือผู้เชี่ยวชาญด้านกฎหมายอาหารโดยตรง:
บริการขอใบอนุญาตผลิต/นำเข้าอาหาร
รับจดทะเบียนเลข อย. สินค้าทุกประเภท
เชี่ยวชาญพิเศษด้านการขอใบอนุญาตโฆษณา (ฆอ.) ตรวจสอบคำโฆษณาให้ผ่านฉลุยภายใต้มาตรา 40 และ 41
ไม่อยากเสี่ยงโดนปรับ หรืออยากให้ธุรกิจเริ่มได้อย่างมั่นคง ปรึกษาเราได้เลยครับ!









